Eit bilete frå ein gammal NRK-dokumentar av Oddgeir Bruaset har spikra seg fast i meg: Når eg høyrer namnet Arnold Eidslott, ser eg med det same føre meg diktaren som stig opp i eit par stolpesko, spenner dei fast i ei mast og stegar kontrollert og rytmisk opp mot lyskjelda i toppen, mot ein bakgrunn av sunnmørske tindar og hav. Der oppe skodar han utover det salte landskapet, før han klyv ned og festar nokre ord og innsikter til papiret, i form av poesi.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
