Dagboka

Mads

Martin Årseth

Det er ikkje lenger noko ein døyr av , men døyr med .» I fjor vår henta eg ein katt som hadde levd eit tøft liv ute, men som no trong eit tryggare og rolegare liv. Eg bur i tredje etasje og trong ein katt som ikkje kunne vere ute. «Heldigvis» har Mads feline immunodeficency virus (FIV) og må vere inne. Dyrebeskyttelsen fortalde om sjukdomen og gav meg nokre tips til forsikringsselskap som dei meinte hadde gode haldningar. «Etter kvart som folk har fått meir kunnskap om FIV, forsvinn òg fordommane.»

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Dagboka

Bortebane

Etter et eventyr av en seier over Brasil våknet jeg til nyheten om at Norge skal møte England i kvartfinalen. Det blir dritspennende, men skaper utfordringer. Tilfeldighetene vil ha det til at jeg og min eldste datter er på ferie i London i helga. Norges neste seier må for vår del heies fram på bortebane. Nå trenger jeg et trygt sted i verdens mest fotballgærne land, hvor jeg og datter kan juble hemningsløst. Ideelt sett burde det være med et stort overtall av nordmenn, for jeg er ikke på mitt beste når VM-kampene står på. Tvert imot er det vedvarende tortur så lenge vi ikke leder med minst to mål.

Jo Skårderud

Brasil

I startellevaren i kampen mot Brasil hadde to av elleve spelarar nynorsk som hovudmål (eller tre, dersom Fredrik Aursnes starta). I 1998 var talet fire, og den gongen var begge målscorarane nynorskfolk. Dagens landslag syner fram sigeren til region­sentera i det norske samfunnet. Spelarane i 1998 kom frå små grender som Flo, Grodås og Rekdal. No er det ingen spelarar som er oppvaksen på gard. Derimot kjem dei frå stader som Hammerfest, Volda, Lyngdal, Bodø, Bryne og Langhus. Erling Braut Haaland har uttrykt eit ønske om å bu på ein gard på Jæren når han er ferdig som fotballspelar.

Aleksander Åsnes

Ro, ro, ro

Norge har gått av hengslene før søndagens VM-kamp mot Brasil. Selv uinteresserte er interessert og kjenner det rykke i romusklene. Never mind at vikingene seilte når de skulle langt av gårde, og at de sannsynligvis ikke trommet takta urytmisk. Gode roere kunne instinktivt kjenne takta i skipet. Men vi kjenner draget fra tidsånden, og den er ikledd rød og blå fotballtrøye, og en vikinghjelm hist og her. Fotballen har allerede fått varige konsekvenser. På forsida av VG lå i går et bilde av to babyer, i flaggsokker, omkranset av rødt, hvitt og blått.

Frida Holsten Gullestad