Melding

Alt går

Lina Breidabliks debutroman er for flyktig for sitt eige beste.

Eivind Myklebust
Kanskje, kanskje ikkje: Forteljaren i «Heime aleine» held moglegheita open for at ho ein gong skal spele squash igjen. Illustrasjon: Pearson Scott Foresman/Wikimedia CommonsKanskje, kanskje ikkje: Forteljaren i «Heime aleine» held moglegheita open for at ho ein gong skal spele squash igjen. Illustrasjon: Pearson Scott Foresman/Wikimedia Commons

Lina Breidablik

Heime aleine

Roman

Gyldendal 2023, 144 sider

Det meste i livet til eg-forteljaren i Lina Breidabliks debutroman verkar å vere mellombels. Ho er vaksen, men framleis ung, utan eigen familie og store forpliktingar forutan seg sjølv. Ho har ein jobb, men det er eit vikariat, og ho takkar nei til fast stilling. Ho er på veg ut av husværet ho leiger, og må finne seg noko nytt. Ho bur i Oslo, men kjem frå ei bygd ved ein fjord, etter alt å døme på Vestlandet. Bakgrunnen frå bygda kan få lesaren til å tenkje: Bur ho kanskje mellombels i Oslo òg?

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Bokmagasinet

Essay

Paal Brekke falt som modernist mellom to stoler. Han fortjener å bli lest på nytt.

Kommentar

Anne B. Ragde har også eit arbei­dar­hjarte.

Nordisk råd

Det utbreidde ubehaget over Rachel Cusks nye roman vitnar om at boka rører ved noko viktig.