Dagboka

Olu lihkku

Ole Magnus Rapp
  • Sápmelaččat geain lea jienastanvuoigatvuohta leat lassanan 5497´s gitta lagabui 18.500´ái 32 jagis, ja dáđimielde fihttejit eanebut iežaset sámi máttuid, ja dieđihit iežaset Sámedikki jienastuslohkui. Siskaldasat sámi servodagas sahtta leat oalle stuora háddjehus. Dat ii leat eahpedábalaš ahte mánát atnet iežaset sápmelaččan vaikko váhnemat ei daga dan. Boazosápmelažžan lea dus ovdamunni go dus lea sihke gákti, bohccot ja sámi giella. Mearrasápmelažžan ii leat lihkká álki go sus ei leat guđege dain, dehe gávpotsápmelažžan Romssas, Oslos, Bergenis ja Troandimis, vaikko du addjain, áhkuin dehe máttarváhnemiin soite leat sihke giella, gákti ja bohccot 100 jagi áigi.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Dagboka

Ofre alt?

Tenk om kriger kunne vært avgjort på fotballbanen. At USA og Iran bare møttes på gressmatta med 22 mann – og ble ferdig med saken. Hva om Putin og Zelenskyj sto og tygget tyggis på sidelinja mens russiske og ukrainske menn løp etter ballen, og avgjorde hele krigen. Uten at menneskeliv gikk tapt, og uten å bruke penger på et miljøødeleggende krigsmaskineri. Slike utopiske samtaler har jeg hatt med guttungen under VM. Jeg gruer meg til han bli stor nok til å bli soldat.

Åse Brandvold

For­bannet

Det er 60 år siden Englands herrelandslag hentet et trofé hjem til fotballøya. Kun to ganger tidligere har laget kommet seirende ut av en kvartfinale i mesterskapet. Skal de bryte forbannelsen, må de passere et historisk norsk landslag. For mangenordmenn har første halvdel av sommeren føltes som en feberdrøm. Etter en 28 år lang VM-tørke har de norske stjernene spilt på seg en selvtillit man aldri tidligere har skimtet i et norsk landslag. Til tross for en ripe i lakken da et reservepreget Norge tapte mot Frankrike, har fotballgutta vunnet 14 av de 15 siste tellende kampene. På veien har de lagd hakkemat av Italia i kvaliken, for å følge opp med seier mot Senegal, som nylig vant Afrikamesterskapet (men senere fratatt tittelen).

Eivin Kristensen Vangsnes

Braut

Noreg var eit av dei siste landa i Europa som innførte krav om å ha etternamn, og på andre halvdel av attenhundretalet var det vanleg å skifte namn. Til dømes om du flytta. I romanen «Bondestudentar» av Arne Garborg skiftar hovudkarakteren namn fleire gonger, fordi han er flau over namnet sitt. Fyrst heiter han Daniel Sørbrød, men på katedralskulen i Stavanger kallar bygutane han for surbrød, så han skiftar til Daniel Olsen. Så hamnar han i eit akademisk miljø av radikale og målmedvitne folk i Oslo, og dei lurer på om han ikkje har eit gardsnamn han kan bruke i staden for Olsen. «Braut heiter garden, og Braut bør De heite», slår den karismatiske Jens Rud fast, og slik vart det. Braut er ein gard på Jæren som har fått namn av bakekanten som den sterke havvinden frå vest lagar i landskapet, og det er her både Daniel og Erling Braut Haaland har namnet sitt frå.

Aleksander Åsnes