Anmeldelse

Songliner

Øyrets poesi: Kjartan Fløgstad har samla den songbare lyrikken sin til ei bok med brukskunst av beste sort.

Eivind Myklebust
A SONG & DANCE MAN: I Kjartan Fløgstad si nye songbok kan vi følgje femti år med musikalsk lyrikkproduksjon, komplett med notar og besifring. Tidlegare i vår var han med i danseforestillinga «Forfatterbevegelsen». FOTO: TOM HENNING BRATLIE A SONG & DANCE MAN: I Kjartan Fløgstad si nye songbok kan vi følgje femti år med musikalsk lyrikkproduksjon, komplett med notar og besifring. Tidlegare i vår var han med i danseforestillinga «Forfatterbevegelsen». FOTO: TOM HENNING BRATLIE

Kjartan Fløgstad

Sandharpesongar

Litteratur

Gyldendal 2018, 152 sider

Det er mykje som er ròte i Svenska Akademien om dagen, men at songpoeten Bob Dylan fekk Nobels litteraturpris i 2016 var ikkje eit forvarsel om det. Prisen var ikkje berre ein pris til Dylan, men også til ei litterær uttrykksform med sine heilt eigne rom å fange menneskeleg erfaring og erkjenning i. Songlyrikken kan sjølvsagt ikkje rivast laus frå musikken, men er like fullt lyrikk i opphavleg forstand – det er «en örats poesi», som Sara Danius sa etter utdelinga.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Bokmagasinet

Essay

Paal Brekke falt som modernist mellom to stoler. Han fortjener å bli lest på nytt.

Kommentar

Anne B. Ragde har også eit arbei­dar­hjarte.

Nordisk råd

Det utbreidde ubehaget over Rachel Cusks nye roman vitnar om at boka rører ved noko viktig.