Som 20-åring klarte eg å stå i ein tilsynelatande umogeleg ideologisk spagat: Samstundes som eg kalla meg feminist pleidde eg nedlatande tankar om eldre kvinner. Eg himla med augo då det eg oppfatta som overambisiøse småbarnsmødrer leste av seg frustrasjon over ein stressande kvardag. «Skjerp deg, du snakkar som eit nevrotisk kvinnfolk», kunne eg tenka. På byen såg eg flau vekk då fulle 40-årige kvinner snakka det eg meinte var litt for høgt i det eg såg på som litt for vulgære klede.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
