Korleis står det til med den nye danske lyrikken? Ifølgje Lars Bukdahl, altlesande kritikar i Weekendavisen, mangeårig redaktør av tidsskriftet Hvedekorn – der nærast alle danske diktarar i snart 100 år har debutert – står det ikkje heilt dårleg, men likevel veldig monotont til. I ein kommentar i avisa hans 2. februar, ’Artsfattigdom’, teiknar han raskt opp eit landskap over dikta dei siste ti åra. To sterke unge stemmer har etablert seg, nærast som kvarandre sine motsetnader: den «neobekendende og neopolitiske» Caspar Eric (f. 1987), som i januar fekk Weekendsavisens store litteraturpris for si siste bok «Crip», og så Signe Gjessing (f. 1992), som ifølgje Bukdahl skriv «visionær hyperlyrik». Ho lèt universet møte kvardagen, men alltid på det kosmiske sine vilkår, og alltid med ville språkbilete i sentrum.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
