Akkurat nå

Akkurat nå

Den skotske regjering måtte forrige uke rykke ut og berolige katteelskere om at den ikke kom til å forby katter. Det skjedde etter at en rapport stemplet katter som en trussel mot Skottlands dyreliv og foreslo innesperring, samt forbud i visse områder, som tiltak. Men «nasjonen av dyreelskere», som AP kaller Skottland, kan nå puste trygt ut.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Akkurat nå

«Nei»

Eg har i fleire jobbintervju sagt at eg er eit «ja-menneske». Sjølvsagt har eg gjort det, det er ein vedteke sanning at ein skal vere det, viss ikkje er ein verken ein ettertrakta arbeidstakar eller eit ettertrakta menneske generelt. Men så vert det stadig klarare for meg at eg ikkje er eit «ja-menneske», men snarare ein person som ofte fell for freistinga av å seie nei. Eg ser problem der andre ser moglegheiter, eg synst mykje er ein dårleg idé. Denne veka skal eg for eksempel, i samarbeid med fleire venninner, lage noko opplegg til fødselsdagsfeiringa til ei anna venninne. Me møttest i går og starta idémyldringa. Me ville seie nokre ord og vise bilete, det var alle samde om. So far so good.

Smørbukken

Syrinsinne

Eg finn meg sjølv i stadig vekk å vere sint på ting andre likar. Ting som vert symbol på alt som er gale med andre menneske. Denne våren har eg vore sur på syrinar. Eg veit ikkje sikkert, og skal google det snart, men eg meiner å ha høyrt at syrinar ikkje er så bra for floraen, eller kva ein skal kalle det, for det biologiske mangfaldet, for biene, noko slikt, eller kanskje alle tre. Det gir meining for meg at noko som ser så bra ut, luktar så godt, som er overalt, ikkje minst i dei små, velstelte vestkant-hagane i Oslo, at noko så vakkert og velduftende (lest med parodisk, gamaldags Frogner-sosiolekt) umogeleg kan vere berre bra. Og jepp, herregud, her er det! «Vakker, men farlig», er tittelen på ein tekst om syrinen på nettsida til Naturvernforbundet. Vanleg syrin (Syringa vulgaris) vurderast som ein alvorleg trussel mot det biologiske mangfaldet i Noreg. Planta har hamna i kategorien «svært høg risiko» på Framandartslista fordi han fortrenger sårbare, stadeigne artar.

Smørbukken

E d så nøye?

«E d så nøye då?» sa min mor ofte i oppveksten. Likevel var det mange ting som var nøye hjemme hos oss. Særlig gjaldt det språk og dialekt. Det het undikk, ikke truser, det måtte jo alle forstå at var et mer presist ord. Men vi «mast» aldri noe: «Mast finnes på båter. Du har mistet skoen din, du mast ‘an ikke.» Hos oss både spilte vi og så på fotball. Men vi heiet ikke på Manchester United.

Ulvemor