Akkurat nå

Bedre, bedre

Tusten

Nei, vi kan ikke annet enn å slå fast at det går bra nå i oktober 2044. Klassekampens framtidskorrespondent kan melde om at bygdeopprøret endelig er knust og at den endelige utredningen om en endelig fylkessammenslåing er endelig levert hovedstadsminister Abid Raja til trampeklapp fra en fullsatt pressesal i Oslo Konserthus.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Akkurat nå

Trumpisme

Det er lett å le av Donald Trumps siste utbrudd. Presidenten skal visstnok ha ringt Israels Benjamin Netanyahu og gitt han en real skyllebøtte: «Du er faen meg gal.» Og det er klart, slikt må man le av. Men har vi ikke alle vært der, skjelt ut en tilfeldig person og kalt vedkommende splitter pine klin kokos? Jeg har hvert fall det – og du verden så tilfredsstillende det er. Jeg var i lommetjuvenes hjemby: Barcelona. Jeg skulle på festival, men hadde ikke bestilt overnatting. Det ordner seg, tenkte jeg. At det den uka var flere festivaler som presset overnattingsprisene skyhøyt, hadde jeg ikke regnet med.

Ulvemor

«Nei»

Eg har i fleire jobbintervju sagt at eg er eit «ja-menneske». Sjølvsagt har eg gjort det, det er ein vedteke sanning at ein skal vere det, viss ikkje er ein verken ein ettertrakta arbeidstakar eller eit ettertrakta menneske generelt. Men så vert det stadig klarare for meg at eg ikkje er eit «ja-menneske», men snarare ein person som ofte fell for freistinga av å seie nei. Eg ser problem der andre ser moglegheiter, eg synst mykje er ein dårleg idé. Denne veka skal eg for eksempel, i samarbeid med fleire venninner, lage noko opplegg til fødselsdagsfeiringa til ei anna venninne. Me møttest i går og starta idémyldringa. Me ville seie nokre ord og vise bilete, det var alle samde om. So far so good.

Smørbukken

Syrinsinne

Eg finn meg sjølv i stadig vekk å vere sint på ting andre likar. Ting som vert symbol på alt som er gale med andre menneske. Denne våren har eg vore sur på syrinar. Eg veit ikkje sikkert, og skal google det snart, men eg meiner å ha høyrt at syrinar ikkje er så bra for floraen, eller kva ein skal kalle det, for det biologiske mangfaldet, for biene, noko slikt, eller kanskje alle tre. Det gir meining for meg at noko som ser så bra ut, luktar så godt, som er overalt, ikkje minst i dei små, velstelte vestkant-hagane i Oslo, at noko så vakkert og velduftende (lest med parodisk, gamaldags Frogner-sosiolekt) umogeleg kan vere berre bra. Og jepp, herregud, her er det! «Vakker, men farlig», er tittelen på ein tekst om syrinen på nettsida til Naturvernforbundet. Vanleg syrin (Syringa vulgaris) vurderast som ein alvorleg trussel mot det biologiske mangfaldet i Noreg. Planta har hamna i kategorien «svært høg risiko» på Framandartslista fordi han fortrenger sårbare, stadeigne artar.

Smørbukken