Det jødiske krysspresset

Fornors­kings­po­litikk

Bjørn Ivar Fyksen etterlyser i ein kommentar 7. mars fornorsking. Eg må seia eg er langt på veg einig. Det er lett å bli lei av all den engelskpåverka ordlegginga for tida. Men eg stussar òg litt. Er det ikkje ironisk at fornorskaren Fyksen skriv innlegget sitt på eit språk som i grunnen er dansk, men som opp gjennom åra har fått ein norsk let? Som vi alle lærer i norskfaget på skolen, er jo opphavet til det vi kallar norsk bokmål den norske uttala av dansk i byane på slutten av 1800-talet. Norske ord og i nokon mon norsk grammatikk vart lagt oppå den norske uttala av dansken, og dette vart av mange oppfatta som norsk i like stor grad som dei nederva norske dialektane. Kjem ein ikkje like langt når ein lånar ord og grammatikk frå eit germansk språk – engelsk – til språket som er ord og grammatikk frå norsk lagt oppå skroget til det germanske språket dansk. Særnorske språkdrag, der norsken altså skil seg frå nabospråka, er på vikande front.