Ei ikkje-historie om Oslo

På Carl Berner t-banestasjon, som på dei fleste t-banestasjonar, står folk helst ikkje stille før dei har kome fram til perrongen. Er det to minutt, fire minutt, fem minutt til Ringen køyrer inn på sporet? Ok, så ned på ein benk, fram med mobiltelefonen. Denne tida er uansett ikkje-tid, transitt-tid, tid ein berre må gje frå seg for å kome seg dit ein skal. Og t-banestasjonen er ein ikkje-stad, ein stad der det ikkje er forventa at noko skal skje.