Anmeldelse

Blikket nedanfrå

Olav Waastads presentasjon og tolking er ein nesten umenneskeleg skodespelarprestasjon.

Amund Grimstad
Frå eit husvære som treng utlufting, som publikum ser gjennom ein plastskjerm, får vi presentert Oskars liv og utanforskap i eit sterkt oppgjer med Tysklands nære fortid. © FOTO: ØYVIND EIDE Frå eit husvære som treng utlufting, som publikum ser gjennom ein plastskjerm, får vi presentert Oskars liv og utanforskap i eit sterkt oppgjer med Tysklands nære fortid. © FOTO: ØYVIND EIDE

Nationaltheatret.

Av: Günter Grass

Omsett av: Trygve og Aud Greiff.

Dramatisering og regi: Kjersti Horn.

Scenografi: Sven Haraldsson.

Lyddesign: Erik Hedin.

Lysdesign: Marte Elise Stormo.

Med: Olav Waastad.

Då Oskar Matzerath fylte tre år, fekk han ei blekktromme. Samstundes bestemte han seg for å slutte å vekse og å protestere mot alt dei vaksne stod for. Med eit blikk nedanfrå (i dobbel tyding) ser han på og kommenterer samtidas Polen og Tyskland. Og med eit skrik som kan knuse glas og med manipulerande trommespel, får han makt over dei vaksne.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Kultur

Festival

Festi­valens nye VIP-tilbud lover «den perfekte kombi­na­sjonen av festival og komfort». Øya er blitt til flere øyer, mener kritiker.

Scenekunst

Bransje­ve­teran Tove Bratten mener både regje­ringen og Kultur­rådet fortjener et kritisk blikk etter nedleg­gelsen av Verdens­teatret.

Akademia

Flere har hevdet at Norge bruker for mye ressurser på forsk­nings­by­rå­krati og at Forsk­nings­rådet bør inn­skren­kes. Rådet forsvarer egen posisjon.