Anmeldelse

Blikket nedanfrå

Olav Waastads presentasjon og tolking er ein nesten umenneskeleg skodespelarprestasjon.

Amund Grimstad
Frå eit husvære som treng utlufting, som publikum ser gjennom ein plastskjerm, får vi presentert Oskars liv og utanforskap i eit sterkt oppgjer med Tysklands nære fortid. © FOTO: ØYVIND EIDE Frå eit husvære som treng utlufting, som publikum ser gjennom ein plastskjerm, får vi presentert Oskars liv og utanforskap i eit sterkt oppgjer med Tysklands nære fortid. © FOTO: ØYVIND EIDE

Nationaltheatret.

Av: Günter Grass

Omsett av: Trygve og Aud Greiff.

Dramatisering og regi: Kjersti Horn.

Scenografi: Sven Haraldsson.

Lyddesign: Erik Hedin.

Lysdesign: Marte Elise Stormo.

Med: Olav Waastad.

Då Oskar Matzerath fylte tre år, fekk han ei blekktromme. Samstundes bestemte han seg for å slutte å vekse og å protestere mot alt dei vaksne stod for. Med eit blikk nedanfrå (i dobbel tyding) ser han på og kommenterer samtidas Polen og Tyskland. Og med eit skrik som kan knuse glas og med manipulerande trommespel, får han makt over dei vaksne.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Kultur

Kommentar

Om det som er avslørt, er «normal diplo­matisk aktivitet», er det grunn til å frykta for langt verre politiske konse­kvensar enn fallet til det norske monarkiet

Kulturtirsdag

At det vekker oppsikt når en forlags­re­daktør presiserer gleden ved å sette komma på riktig sted, forteller hvor margi­na­lisert tegnet er blitt.

Medier

Ameri­kanske myndig­heter angriper nesten daglig mediene. Konse­kven­sene kan bli mindre kritisk journa­lis­tikk, sier professor.