Kronikk

Subsidiert ulikhets­maskin

Kvifor skal den norske staten spandere milliardar av kroner på å gjere dei rike som bur i byane rikare?

Gunnar Grytås, journalist og forfattar
SENTRALPUMPA: Ei dyr subsidieordning som ikkje fangar opp dei som treng den mest, dirigerer flyttestraumen og bryt med andre politiske mål, har ikkje livets rett, skriv forfattaren. FOTO: JON OLAB NESVOLD, NTB Jon Olav NesvoldSENTRALPUMPA: Ei dyr subsidieordning som ikkje fangar opp dei som treng den mest, dirigerer flyttestraumen og bryt med andre politiske mål, har ikkje livets rett, skriv forfattaren. FOTO: JON OLAB NESVOLD, NTB Jon Olav Nesvold

Dei tre siste åra; 2018–2020 vart norske bustadeigarar subsidiert med 106 milliardar kroner. Mykje av dette er statsstøtte som også fører til meir sentralisering. Sjølv om dette starta lenge før Solberg-regjeringa tok makta i 2013, auka trykket då det nye høgrestyret ville satse på dei større byane.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Kronikk

Hans Edvardsen

På tide med en lilla løsning?

Truls Gulowsen

Regje­ringen må våkne: Datasen­ter­boomen truer norsk industri og norsk natur.

Julie Ngai

Når sløsing og løgn blir forret­nings­mo­dellen