Kronikk

Churchill-kultusen

Sommarens statuedebatt har mint oss på at folks minne og det ‘alle’ veit, ofte er noko heilt anna enn historiske fakta.

DE TRE ALLIERTE: Byen Leningrad åleine hadde større tap i menneskeliv enn det Storbritannia og USA hadde til saman. Men slikt spelar visst inga rolle, skriv forfattaren. Her statuer av statsleiarane Josef Stalin, F.D. Roosevelt og Winston Churchill side ved side i Livadiya utenfor Yalta i Krim. FOTO: YURI LASHOV, AFP PHOTO YURI LASHOVDE TRE ALLIERTE: Byen Leningrad åleine hadde større tap i menneskeliv enn det Storbritannia og USA hadde til saman. Men slikt spelar visst inga rolle, skriv forfattaren. Her statuer av statsleiarane Josef Stalin, F.D. Roosevelt og Winston Churchill side ved side i Livadiya utenfor Yalta i Krim. FOTO: YURI LASHOV, AFP PHOTO YURI LASHOV

På landsgymnaset eg gjekk på i 1960-åra, var krigsretorikk av Winston Churchill puggepensum – slik tilfellet vel var på engelsklina over heile landet. Eg måtte visst bli samtidshistorikar for å komme meg ut av den indoktrineringa som så mange nordmenn er påverka av – at Churchill var mannen som redda Europa frå nazismen. Denne utbreidde misoppfatninga har sommarens statue-debatt mint oss på.

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Kronikk

Hva betyr dagens israelske valg for de millionene av pale­sti­nere og libanesere som vil bli påvirket av resultatet?

USA har innsett at indisk kapital ikke bør under­vur­deres – ikke minst for å bygge opp en ny oljein­dustri i Venezuela.

En realistisk løsning for Natio­nal­theatret