Dagboka

Snø

Gunnar Wiederstrøm
  • Det snør oftare i Bergen enn det folk som ikkje bur her veit. Eg vil tru snømengdene slår dei i hovudstaden, men fordi det regnar endå oftare, vert ikkje snøen liggjande så lenge. Kommunen, fylkeskommunen og Statens vegvesen har ganske god styring over moking av gatar, vegar og gang- og sykkelvegar, men når det kjem til fortau i Bergen er moking eit ansvar for huseigar, og her kjem eg inn. nn Som luteigar i Sameiet Thormøhlens gate 28 har eg delansvar for moking av kring 50 meter fortau, og eg tek ansvar for alle ti luteigarar, inkludert Bergen kommune, som har to små utleigehusvære i sameiget. Som morgonfugl er eg oppe før fanden får på skoa sine og tråkkar ned snøen. Så moker eg fortauet svart. Om det snør tett om morgonen, tek eg ein ekstra runde før eg går på arbeid. Har det snødd på dagtid, tek eg ein ny runde på ettermiddagen, og ligg snøen hardtrampa, saltar eg. nn Mokinga har eg utført med kraft og entusiasme heilt utan oppmoding fordi det gjev stor glede å sjå gode resultat av ein innsats som ofte ikkje tek meir en ti minutt. Nett no freistar Bergen kommune å ta frå meg denne gleda, for her om dagen fekk eg ei tekstmelding frå kommunen der dei minna meg om pliktene mine og varsla om at det kunne ende med gebyr om eg ikkje held fortauet snøfritt. nn Irritasjonen vart ikkje mindre då det tikka inn endå ei melding på telefonen og så ein til. For ikkje å snakke om sinnet eg kjende byggje seg opp då eg også fekk ein e-post. Eg veit dette er gjort i beste meining og ikkje er meint for meg personleg, men eg kjenner innsatsen eg har gjort for hindre hyppige lårhalsbrot på Møhlenpris vert trekt i tvil med dette kommunale meldingsmaset. Eg finn meg ikkje i det. På vegne av fleire:

Du må være abonnent for å lese denne artikkelen

Bli abonnent

Dagboka

Vatn

Det reine og gode drikkevatnet som kjem inn i norske heimar, tar dei fleste som ei sjølvfølge. I mange andre land smaker vatnet klor. I andre land er det farleg å drikka vatn direkte frå springen. Med ujamne mellomrom kjem det forureina drikkevatn også ut springane her til lands. Giardia-skandalen i Bergen i 2004 og Campylobacter-skandalen på Askøy i 2019 hadde store konsekvensar for folk. Nyleg gjekk alarmen i Høyanger ved Sognefjorden. Drikkevatnet til rundt 700 av hushaldningane i kommunen har i lang tid innehalde for mykje aluminium. Kor skadeleg dei påviste verdiane av aluminium i drikkevatnet har vore, kan ikkje helsestyresmaktene gi eit godt svar på.

Anne Kari Hinna

Telling

Staten krevde tvangstelling av reinflokken til ­distrikt 13 Lagesduottar i Finnmark. Resultatet ble at staten selv gikk ned for telling. I 2022 vedtok Statsforvalteren i Troms og Finnmark at flokken skulle telles med tvang. De stolte ikke på reineiernes tall og mente flokken var 50 prosent større enn de 10.000 dyrene som var tillatt. Myndighetene gikk til verks med innleide ­helikoptre, snøscootere og store statsansatte ­mannskaper. Tellingen gikk helt over styr, og resultatet ble en utgift på 18 ­millioner kroner, tidenes desidert dyreste. 7 millioner av dette ble sendt som krav til reineierne, som nektet.

Ole Magnus Rapp

Lus

På mange måter er det lakselusa som bestemmer veksten eller reduksjonen i norsk lakseoppdrett. Nå har antallet lus i de ulike regionene ført til at regjeringen igjen griper inn. Av 13 oppdrettsregioner fra svenskegrensa til grensa mot Russland er det nå kun tre som kan vokse; Svenskegrensen-Jæren, Vest-Finnmark og Øst-Finnmark. Fiskeridepartementet har et eget trafikklyssystem som regulerer stans, vent og kjør. De tre nevnte regionene får grønt lys og kan øke mengden laks i merdene med 6 prosent, eller 8300 tonn. Én region får rødt: Karmøy-Sotra har for mye lus i anlegget, samt andre plager, og må redusere med 6 prosent. De øvrige ni regionene har fått gult lys, og her tillates det ikke vekst.

Ole Magnus Rapp