Sauen er ålreit, også når den vekkjer deg med bjella si eller når ein lamunge breker sårt som berre ein forlaten lamunge kan, rett utafor hyttevindauget klokka fem om morgonen. Fjellets slåttekar held naturen i hevd i enorme beiteområde, men døgnrytme har den – som mykje anna – ikkje forstand på. Ved synet av beitande sau og tanken på smalahove, fårikål og lammesteik med rosmarin og raudvin er det vanskeleg å ta inn over seg at denne gjeve skapningen skal vera blant naturens klimaverstingar.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
