Sommarferien står for døra, og småjentene greier ikkje sova. Neste dag skal dei reise med mødrene sine den lange vegen mot sør, bort frå fosseduren, den grøne granskogen og den plagsame kleggen. Dei skal stå ved eit ope togvindauge og vinke farvel til fedrane som har streva seg opp lange motbakkar til Stasjonen med brunlakkerte koffertar på bagasjebretta; dei tørkar sveitten i hattebremmen og skal vera att heime eit par veker for å hyppe potetene.