Mange undrar seg over korleis eg vart til. Ikkje reint fysiologisk, altså, men korleis ein tilsynelatande vanleg kar frå bygda kan utvikle seg til ein så talentfull diktar. Eg trur det handlar om inspirasjon og evna til å utforske grenser. For mange herrens år sidan sat nokre få elevar fulle av håp og relativt roleg bak pultane sine. Me skulle gjennom den obligatoriske skuleturdiskusjonen. Den faste destinasjonen var Kvite bussar-turen til Auschwitz i Polen. Auga til dei umulege elevane lyste. Drikke vodka som 15-åring. Røyke billige sigarettar. Sjå på barmfagre stripparar med bart. Det er Polen, det, trudde me.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
