So vidt det er flyt eg upp or svevnhavet, or gløymslehavet, men alt er grått og langt burte. Eg flyt vektlaus. Vrid på hovudet for å sjå på klukka, men finn henne ikkje, tenkjer ikkje so mykje over det, det same kan det vera, eg er so trøytt. Høyrer ei kvinne puste, og vrid hovudet den vegen. Ho lyt liggje attum fyrehenget, det er ingen attmed meg, klukka og kjæringi er ein annan stad. Eg stig litevetta upp i svevn og gløymsle, og kjenner at eg saknar kjæringi.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
