«Wenn jemand eine Reise tut …» Mi reise starta ein vårdag i Fabriano. Etter eit vellukka fabrikkbesøk bestemte min finske kollega og underteikna at vi skulle ta tog til Verona. Vi kjøpte billettar, handla inn litt ost, brød og vin, fann plassane vore og var klar for ein hyggjeleg tur nordover. Kupeen var nesten full, det var husmødrer, skuleelevar, prestar, nonner og ein del born. Og ikkje minst, ein nordmann og ein finne i strålande humør.
Du må være abonnent for å lese denne artikkelen
Allerede abonnent? Logg inn
