I Klassekampen har det dei siste dagane blitt sett kritisk søkeljos på den såkalla Frankfurterskulen, miljøet rundt Institutt for sosialforsking i Frankfurt på 1930-talet og etter kvart eksiltilværet deira i USA under og etter krigen. Kor fri og uavhengig var eigentleg forskinga til radikale filosofar som Max Horkheimer, Theodor W. Adorno og Herbert Marcuse, avhengige som dei var av finansiell stønad frå Felix Weil og faren hans, den rike kornhandlaren Herman Weil? Eg skal ikkje ta stilling til om desse filosofane var kjøpte og betalte, og heller ikkje i kor stor grad dei ytte bistand til og var premissleverandørar for OSS (forløparen for CIA) og USA sin etterkrigsimperialisme. Eg skal heller ikkje meine noko om dei indirekte var medskuldige i at Walter Benjamin ikkje kom seg i eksil og difor valde å ta sitt eige liv.