Han sit på den vante staden, romguten, med beina i våt marssnø og eit teppe kring knea. Smiler til meg, vinkar stundom. Ved sida er stilt opp ein liten plakat i plastomslag, utan bilete av småsøskena. Eg har ikkje lese kva som står der; kjenner jo familien, foreldra, som har opphalde seg her dei siste fem åra. Faren har eg ikkje sett i vinter.